Blog

W tej zakładce tworzymy posty służące do opisu naszych działań i wydarzeń. 

Wywiad z Bartłomiejem Dyrczem, dyrektorem KCK

1. Podobno GOKiS w Tokarni, którym Pan kieruje, już nie nazywa się GOKiS?

Kliszczackie Centrum Kultury przejęło dotychczasową rolę GOKiS. Do zmiany nazwy doszło po odłączeniu budżetu sportu od kultury i nadania nowego statutu jednostce 18 maja 2020 podczas sesji Rady Gminy Tokarnia. GOKiS w Tokarni działa od 1973 roku, a w 1994 zmieniono statut i dodano ośrodkowi obowiązki patronatu nad sportem.

2. Skąd wzięła się nowa nazwa? Jakie były powody jej zmiany?

Kliszczacy to grupa etnograficzna z tradycjami. Nazwa ta ma pomóc zbudować dobry wizerunek naszego regionu, zwiększyć świadomość i dumę przynależności mieszkańców do niego. Wraz z pracownikami pragnęliśmy wykorzystać moment zmiany i uaktualnienia statutu i przywrócić po ponad ćwierćwieczu rolę samorządowej instytucji kultury, której podstawowym celem jest prowadzenie działalności kulturalnej. Zmiany dokonują się powoli i wymagają nieustannej pracy. 5 czerwca 2020 mocy prawnej nabrał nasz nowy Statut. Zachowując tradycję i łącząc ją z nowoczesnością odświeżyliśmy znak – (KCK) Kliszczackie Centrum Kultury. Nasza strona www dostępna pod adresem: kliszczackiecentrumkultury.manifo.com

3. W różny sposób jednostki kultury wykorzystały czas zdalnej pracy w okresie pandemii. Pan zdecydował się na remont pomieszczeń?

Od 12 marca bieżącego roku stanęliśmy przed dużym wyzwaniem związanym
z organizacją pracy. Nasza działalność kulturalna przeniosła się całkowicie do internetu. Odwołać musieliśmy wszystkie zajęcia i kilka przygotowanych wydarzeń. W tym czasie przeprowadziliśmy Akcję #Zostańwdomu z Osiołkiem Palmowym, zrealizowaliśmy audiotekę „Opowieści z Krainy Kliszczaków”, do której włączyli się aktorzy i lokalni samorządowcy. Powstały internetowe odcinki programu z br. Marcinem Świądrem W drodze na Paschę. Przeprowadziliśmy archiwizację zdjęć z przeciągu lat 2017-2020. Zrealizowaliśmy Akcję PISANKA DLA LAJKA. Podczas zawieszonych zajęć systemem gospodarczym udało się przeprowadzić prace remontowo-budowlane. Dzięki pomocy pracowników i zaprzyjaźnionych lokalnych firm odświeżyliśmy wygląd sceny i sali widowiskowej. Bardzo się cieszę, że wielu pracowników i instruktorów pracowało zdalnie utrzymując kontakt z uczestnikami. W tym czasie powstała Kliszczacka Domówka teledysk Młodzieżowego Zespołu Kliszczacy, który zasięgiem przerósł oczekiwania oraz piękny teledysk Kliszczacy Dla Mamy zrealizowany przez członków zespołu Mali Kliszczacy i ich rodziców.

4. Tokarnia i okoliczne wsie to zagłębie sztuki ludowej, kliszczackiej. Przez ostatni okres z wiadomych powodów „zamrożonej”. Jak odbywa się teraz okres „odmrażania”? Jak wracacie do normalnego życia?

Sztuka ludowa, w tym rzeźba, odchodzą na naszych oczach. Niezwykle cenimy sobie kontakt z naszymi czynnymi rzeźbiarzami. Staramy się robić dokumentację, nagrywać wywiady, organizować wystawy związane z tą twórczością. W ciągu ostatnich lat powstało wiele wystaw i filmów dotyczących tej działalności, które promujemy szeroko.
Organizacja i powrót do „normalnego” życia stanowi duże wyzwanie i odbywa się bardzo powoli. Nie można niczego przyspieszać, wspólnie jako środowisko musimy zdecydować co do form przywracania zajęć i organizowania wydarzeń, które na ten czas są bardzo obostrzone przepisami. Mamy nadzieję, że sytuacja zacznie się stabilizować i pozwoli wszystkim czuć się pewnie.

5. Rok rocznie w Tokarni odbywa się jeden z etapów projektu „Odkryj Beskid Wyspowy”. W tym roku imprezę odwołano. Ile imprez kulturalnych w Tokarni odwołano jeszcze w tym roku ze względu na pandemię?

Z powodu pandemii odwołaliśmy nie tylko zajęcia czy wspaniałą akcję Odkryj Beskid Wyspowy, ale również Konkurs Palm Wielkanocnych, Memoriał Sportowy im. Tadeusza Zdunia, Festiwal Beskidu Wyspowego Rytmy i Smaki, Konferencję Regionalną. Mamy nadzieję, że niektóre wydarzenia uda się przenieść lub zastąpić innymi formami.

6. Prywatnie jest Pan człowiekiem zaangażowanym artystycznie. Maluje Pan, pisze. Co nowego w Pana twórczości?

Plany na ten rok rozsypały się i trzeba było poukładać wszystko na nowo. Cały czas staram się być czynnym, trochę maluję, piszę, muzykuję. W czasie kwarantanny zrealizowałem 5 krótkich dokumentów o tematyce historycznej, które dostępne są na kanale YouTube Grupy Przyjaciół Historii Ziemi Tokarskiej. Mam nadzieję, że uda się zorganizować zaplanowaną na wrzesień wystawę indywidualną w MOKiS w Myślenicach. Czas pokaże.

7. Jakie plany na najbliższą przyszłość w działalności GOKiS?

Kliszczackie Centrum Kultury już w tą niedzielę 14 czerwca przygotowuje inaugurację questu „Urbania Góra dla ciała i ducha”. Akcja ma charakter indywidualny i można za pomocą specjalnej mapy i w formie zabawy odkryć na nowo Kalwarię Tokarską. Zapraszamy od 14.00 pod Urbanią Górę wszystkich miłośników turystyki i historii. Quest oprócz formy papierowej ma również wersję mobilną dla wielbicieli aplikacji. Mamy w planie realizację czterech projektów, na które udało się pozyskać finanse, są to publikacje, ale również działania związane z kultura w sieci i organizacją wydarzeń. Miejmy nadzieję, że czas pozwoli spotkać się w drugiej połowie roku w „normalnym” świecie, czego wszystkim życzymy.

rozmawiał Maciej Hołuj, Czerwiec 2020

Kliszczacka Domówka #Zostańwdomu z Folkiem

Liczby nie kłamią 61 009 tys., liczba odbiorców, 33 483 tys., ilość wyświetleń (na dzień 30.04.) Kliszczacka Domówka podbiła serca internautów! Teledysk powstał w ramach akcji #Zostańwdomu z Folkiem. Wideoklip jest dostępny na YouTubie GOKiS Tokania. To zaszczyt i niewątpliwy rekord prowadzonego przez nas od 3 lat portalu Facebook – PODZIĘKOWANIA I GRATULACJE dla Młodzieżowego Zespołu Kliszczacy!!! Realizacja: Wojtek Pęcek, mastering: Krzysztof Kossowski, remix: Maikell Bednarz. Młodzieżowy Zespół Kliszczacy w składzie: Anna Jugowiec, Ania Hanusiak, Bogumiła Dyrcz, Gabriela Filipek, Asia Filipek, Asia Makusek, Asia Zięba,Justyna Osielczak, Kasia Leśniak, Karolina Słonina, Natalia Jędrocha.
Muzyka i aranżacja Kapela Kapela Trzoski w składzie: Skrzypce – Małgorzata Kosek, Skrzypce – Piotrek Brzezicki, Altówka sekund – Kamil Mehdi Zaboub, Kontrabas – Michał Brzezicki, Akordeon – Wojtek Luberda.

OPOWIEŚCI Z KRAINY KLISZCZAKÓW

W nowej rzeczywistości trzeba szukać form kreatywności, które zainspirują do aktywności. W ramach zdalnych działań internetowych przeprowadziliśmy akcję czytania OPOWIEŚCI Z KRAINY KLISZCZAKÓW na podstawie książki „Kliszczaków Legendy Podania, Opowieści” Marian Cieślik, Tokarnia 2016. Do akcji słuchania zachęcaliśmy dzieci i dorosłych, którzy mogli ilustrować wybrane opowieści. Serdecznie dziękujemy naszym lektorom, którzy włączyli się do akcji czytania. Całość kolekcji wygląda pięknie i dostępna jest na kanale YouTube lub stronie internetowej domkultury.manifo.pl w Audiotece. Opowieści przeczytali: Lech Walicki, aktor, reżyser – czytał „Demony Kliszczackie”, ks. Robert Pietrzyk, dyrektor Radia Plus Kraków, proboszcz parafii MB Śnieżnej w Tokarni czytał „Władca chmur”, Joanna Kwiatkowska-Zduń, aktorka czytała „Nasiona złota”, Bogusław Kudłek, aktor czytał „Czarci pieniądz”, Leszek Zduń, aktor czytał „Przez dziurkę od klucza”, Marek Kluska, wójt gminy Tokarnia, czytał „Matka Boża Śnieżna z Tokarni”, Marian Cieślik, sekretarz gminy Tokarnia czytał „Urzędowa sprawa” oraz Bartłomiej Dyrcz, dyrektor GOKiS czytał „Jan Nepomucen znad Łętówki”. Realizacja i montaż nagrań Wojciech Pęcek.
Serdecznie zapraszamy do posłuchania Opowieści z Krainy Kliszczaków.


Lech Walicki – czyta "Demony Kliszczackie" - https://www.youtube.com/watch?v=HO45NxMYMXI&t=38s

ks. Robert Pietrzyk - czyta "Władca chmur" - https://www.youtube.com/watch?v=CK9zqOXW_X8&feature=emb_title

Joanna Kwiatkowska-Zduń - czyta "Nasiona złota" - https://www.youtube.com/watch?v=jr7OGlqjv4k&feature=emb_title

Bogusław Kudłek - czyta "Czarci pieniądz" - https://www.youtube.com/watch?v=lEnVe4193YQ&feature=emb_title

Leszek Zduń  czyta -  "Przez dziurkę od klucza" - https://www.youtube.com/watch?v=TRGdQGptwO0&feature=emb_title

Marek Kluska czyta - "Matka Boża Śnieżna z Tokarni" - https://www.youtube.com/watch?v=7v1M8YpNRmo&feature=emb_title

Marian Cieślik czyta - "Urzędowa sprawa" - https://www.youtube.com/watch?v=obqKQcBFrnM&feature=emb_title

Bartłomiej Dyrcz  czyta - "Jan Nepomucen znad Łętówki" - https://www.youtube.com/watch?v=k7KcojzBfQU&feature=emb_title

Tokarskie palmy

     Ignacy od Kluski w Tokarni ostrożnie wychylił głowę i spojrzał ponad opustoszałym gościńcem w stronę Krzczonówki. Pogoda nie zachęcała do wyjścia z chaty. Nieopodal nad rzeką w porannej mgle majaczyły krzaki wikliny przypominające ludzi stojących w kałużach wody. Ich rosochate głowy chyląc się ku wodzie, próbowały bezskutecznie dostrzec odpowiedzi na swoje pytania. Wokoło nich stały zaś uschłe drzewa, które tworzyły cichy orszak pogrążony w samotności. I tylko gdzieniegdzie pojawiały się pierwsze nieśmiałe promienie rozdzierające poranny mrok. Odwieczny obowiązek jednak wzywał, dlatego mocno dzierżąc w dłoni siekierę przekroczył próg domu.
Gospodarz wrócił niebawem niosąc całe naręcze gałęzi wikliny z dodatkiem witek leszczyny. Z pomocą swoich chłopaków rozpoczął przygotowywanie bagnieci na Niedzielę Palmową. Najpierw posegregował kije według długości, a potem zaczął je łączyć za pomocą łyka i lnianego sznurka, jeden do drugiego, aż tak przygotowany pęk sięgnął do kalenicy. Ukontentowany spojrzał w górę i zakończył pracę.
- Wystarczy. Pora na obiad. Mruknął pod nosem.
Wszedł od chaty, za stołem czekała cała rodzina. Gospodarz rozsiadł się na ławie za stołem i w poczuciu dobrze spełnionego obowiązku zagaił:
- No jak? Ozdoby gotowe, bo bagnieć już czeka.
- Gotowe, gotowe. Chórem odpowiedzieli domownicy.
- To dobrze. A co przygotowaliście za ozdoby? Zapytał.
- Owies, liście i gałązki brzozowe. Już zielone! Odpowiadały dzieci na wyścigi.
- Kwiaty. Same papierowe co z matulą ześmy robiły w zimie. Ciągnęły córki.
- Białe, czerwone, niebieskie i żółte. Nikt takich nie ma i nawet nie widział na oczy. Mamy także wstęgi papierowe. Czerwone jak maki. Chwaliły się nieskromnie.
- A bazie też. Dopytywał dalej.
- Tak, tak. Odpowiedziały dziewczyny.
- Dobrze. Bo już rozkwitłe. Przyozdobią bagnieć.
Następnego dnia z samego rana przed kapliczką Matki Bożej Śnieżnej w Tokarni, układał się niesamowity kondukt, który jak wąż pstrokaty sunął majestatycznie w kierunku Łętowni, pożerając co chwila nowe palmy. Na czele w czarnym powozie siedział sam Bolesław Targowski z rodziną dzierżąc w dłoni palmę wielkanocną… a za nim las palm pod którymi dzieci i starcy, kobiety i mężczyźni. Wszyscy kto żyw wylegał wtedy na tokarski gościniec! Trzeba było widzieć te palmy sięgające kalenicy, zwijające się w jakieś serpentyny, a także domostwa, chałupy, zakamarki nabierające jakiegoś odświętnego charakteru. Palma! Palma i jeszcze raz palma! A gdy wiatr zawieje unosi wstęgi, a te falują i tańczą w szalonym rymie. Rozwiewają się. A gdy człowiek spogląda wydaje mu się, że coś bardziej pięknego i ważniejszego trudno sobie wyobrazić! Hosanna!
Po powrocie do domu kropiono nimi obejście, a potem skrzętnie chowano za święte obrazy zawieszone w białej izbie. Potem zaś w Wielki Piątek, przed wschodem słońca krzyżyki z palmy wtykano w ziemię, w środek pól obsianych oziminą, aby je uchronić przed gradobiciem. Następnie w pierwszym dniu Świąt Wielkanocnych rozbierano wysokie palmy i robiono z nich krzyże, które przybijano nad drzwiami obór, aby uchronić bydło przed skutkami czarów. Resztą zaś palmy gładzono boki bydła i błogosławiono znakiem krzyża, kiedy wypędzano je po raz pierwszy na pastwisko na św. Stanisława.
Marian Cieślik

Po co nam kultywowanie lokalnych tradycji w XXI wieku

Charakterystyczną cechą mieszkańców terenów górskich są zdolności manualne. Być może wynika to z potrzeby samowystarczalności. Gospodarz musiał umieć wykonać np. sanki czy narty, zabawki dla dziecka, proste narzędzia rolnicze: grabie, kosiska, itp., a nawet z braku pieniędzy ławę i stół. To wdrożenie do samodzielności nie omijało też dzieci. Już od najmłodszych lat przyuczane były do wykonywania przeróżnych prac wynikających z życia w gospodarstwie, najczęściej fizycznych. Dzisiaj, w dobie powszechnie panującego pędu oraz zalewającej nas z każdej strony „chińszczyzny”, warto chociaż na chwilę zwolnić tempo i zastanowić się nad sensem tego, dlaczego naszym przodkom tak bardzo zależało na przekazywaniu umiejętności manualnych oraz pielęgnowaniu tradycji i przekazaniu jej kolejnym pokoleniom, do których my także należymy. Dzieci coraz więcej czasu spędzają przed komputerem, nie zawsze wykorzystując go we właściwy sposób. Najbliżsi stopniowo oddalają się od siebie, rozluźniają się więzi rodzinne. To czy ten proces będzie się pogłębiał, zależy także od nas. Góralskie dziedziny rękodzielnicze przetrwały do dziś dzięki ogromnemu przywiązaniu ludności do tradycji. Jednak bez aktywnego wsparcia i prowadzenia działań promocyjnych góralskie tradycyjne zawody i wykonywane wyroby sztuki ludowej nie mają szans zachowania. Istnieje obawa, że mało popularne zawody i umiejętności nie przekazywane młodym pokoleniom zaginą bezpowrotnie. Przeciwdziałając temu procesowi proponuję spotkania regionalne w Ekomuzeum pn. „Ginące zawody” dające możliwość zapoznania się z dawnymi technikami wytwarzania wyrobów rękodzieła ludowego oraz artystycznego w wielu dziedzinach a w szczególności rzeźby w drewnie. Uczestniczący mogą zobaczyć narzędzie jakich używa twórca a także sami spróbować swoich możliwości. Według mnie najważniejsze jest wyzwalanie postawy twórczej u dzieci. To jest istotne i szczególnie wartościowe. Żywy kontakt z twórcami działa pobudzająco, zapładnia wyobraźnię, budzi chęć naśladownictwa, rozwija osobowość. Rodzi się sztuka dziecięca, bogata, wrażliwa, szczera, spontaniczna. Brak przywiązania do tradycji i czerpania z jej dorobku, doprowadzi do zatracenia tożsamości narodowej.
Twórczość ludowa jest fundamentem kultury narodowej. Z jej źródeł czerpali i czerpią artyści, ludzie sztuki. Przyznają się do tych związków najwybitniejsi twórcy literatury, muzyki, malarstwa, rzeźby, architektury. Polska sztuka ludowa jest na trwale zakodowana w świadomości kulturowej naszego kraju. Miejsce tej twórczości w naszej kulturze jest bardzo wysokie i w pełni zasłużone, nikt go nie kwestionuje. Najbardziej autentycznym świadectwem istnienia ludowego nurtu we współczesnej kulturze artystycznej, we współczesnej kulturze duchowej narodu, są twórcy, którzy mienią się ludowymi i czują się ludowymi poetami, rzeźbiarzami, kwiaciarkami, hafciarkami, śpiewakami, muzykami itd. Ich dzieła, ich realizacje- nie zawsze dla pieniędzy i za pieniądze- są bezspornymi faktami. Ludowy twórca to nie tylko „świątkarz” czy „bogorób”, relikt minionego czasu, ale człowiek traktujący bardzo poważnie swą artystyczną pracę, często jako posłannictwo. A bywa ona posłannictwem łączącym przeszłość z dniem dzisiejszym, nade wszystko posłannictwem łączącym przeszłość z dniem dzisiejszym, nade wszystko posłannictwem narodowej świadomości a tym samym jest jednym ze strumieni tożsamości narodowej. Potok ten płynie przez wieki i przez naszą współczesność ku przyszłości. Dbajmy o to, by nie wysechł- (Powiatowy Plener Rzeźby w Drewnie- dla artystów nieprofesjonalnych, niech będzie dowodem tej właśnie troski i dbałości) by go nie zatruć ściekami cywilizacji przemysłowej, by nie zniszczyć w nim naturalnych składników życia, bez których grozi nam kulturalna i społeczna anemia. Na moich ścieżkach zauroczenia regionalizmem, wiernie towarzyszyły mi słowa ludowego poety, Jana Pocka: Musimy swoją Ojczyznę, Pachnącą różami i chlebem, Wprzód nakryć własnym sercem, Jak gdyby drugim niebem. Słowa te widziałem wielokrotnie wyryte na rzeźbach przyjaciół, znajomych rzeźbiarzy z Tokarni, Skomielnej Czarnej, Bogdanówki. Wyryte niewidzialne… A jednak były, widziałem je, słyszałem, gdy brałem do ręki rzeźby, gdy patrzyłem na ich twórców…

Andrzej Słonina

Poznaj Górala spoza Podhala

Zewnętrznymi wyróżnikami przynależności klanowej w Szkocji były i są nadal przy uroczystych okazjach – tartan, zawołanie, godło i marsz klanowy, grany na dudach szkockich.

Dzięki publikacji Skarby Górali Poznaj Górala spoza Podhala już każdy będzie mógł odróżnić osiem grup Górali z Małopolski https://www.facebook.com/events/2715175425184370/

Celem autorów książki było udokumentować, ale także w ciekawy i przystępny sposób opowiedzieć o dziedzictwie kulturowym południowej Małopolski. Dlatego właśnie do tworzenia tej opowieści zaangażowali przede wszystkim miejscową młodzież, lokalne ośrodki kultury, szkoły i stowarzyszenia. Jednym słowem tych, którzy tę kulturę dziś tworzą i będą ją przekazywać dalej. Tych, którzy z dumą mogą powiedzieć „jestem stąd!”.

Książka składa się z ośmiu z rozdziałów. Każdy z nich poświęcony jest jednej grupie: Góralom Białym, Nadpopradzkim, Spiskim, Pienińskim, Babiogórskim, Orawskim, a także Zagórzanom i Kliszczakom.

W środku znajduje się mapa przedstawiająca umowne rejony ich zamieszkiwania. Na początku każdego rozdziału znajduje się krótka charakterystyka każdej grupy. Główną treścią książki są wywiady, reportaże literackie i fotoreportaże przygotowane w większości przez miejscową młodzież, prezentujące najbardziej charakterystyczne dla danego rejonu tradycje, postacie, rzemiosło, sztukę czy też obrzędy. To najciekawsze spośród blisko 160 prac młodzieży powstałych w wyniku warsztatów dziennikarskich i fotograficzno-filmowych, zrealizowanych w latach 2017-2019.

To opowieść, która ma inspirować do dalszego odkrywania tych jakże wyjątkowych zakątków Małopolski.

Premiera książki odbędzie się podczas Folkowy marketing: seminarium naukowe w Łącku, a następnie podczas seminarium w Tokarni 21 marca pt. O tradycjach wielkanocnych i znaczeniu obrzędowości w kulturze południowej Małopolski. 

Ferie z wolontariuszami EuroWeek w GOKiS

Gizem z Turcji i Rio z Indonezji gościli w dniach 4-5 luty 2020 w Gminnym Ośrodku Kultury i Sportu w Tokarni prowadząc zajęcia dla dzieci z całej gminy. Wolontariusze pracują dla Fundacji EuroWeek Szkoła Liderów, która od lat zajmuje się organizowaniem zajęć mających na celu rozwój dzieci i młodzieży z całej Polski zarówno pod względem językowym, jak i kulturowym, a także oswojenie ich z językiem angielskim.
Dzieci podzielone na dwie grupy spędziły miło i konstruktywnie czas z Gigi i Rio, którzy opowiadali im o swoich krajach oraz prowadzili gry i zabawy integracyjne, a wszystko to odbywało się w języku angielskim, z zabawnymi elementami polskiego, np. masakra, lamus. Wszyscy wychodzili ze spotkania z uśmiechem na twarzy. Były też pamiątkowe zdjęcia i rozmowy z wolontariuszami. W zajęciach wzięło udział ok.50 dzieci z Tokarni, Więcierzy, Więciórki, Krzczonowa i Skomielnej Czarnej.
W czasie swojego pobytu w Tokarni wolontariusze mieli okazję spróbować potraw charakterystycznych dla naszego regionu, poznać lokalne zwyczaje oraz odwiedzić dwie rodziny w ich domach. Dzięki gościnności rodziny Gawlak Rio i Gigi zasiedli do stołu z polską rodziną kosztując smacznych potraw.
Ostatniego wieczoru wolontariusze spotkali się z grupą Speakers’ Corner aby porozmawiać o swoich krajach, zainteresowaniach, rodzinie, pracy. 


Teresa Dyrcz

Muzyczna Jesień 2019

W koncertach Muzycznej Jesieni wzięło udział około 200 osób z terenu gminy i z sąsiednich miejscowości co jest dla nas wielkim sukcesem. Podczas gdy do miejskich pubów gdzie serwuje różne trunki na koncerty przychodzi podobna ilość mieszkańców miast, w sali GOKiS zebrała się widownia wielopokoleniowa, która pragnęła obcować na żywo z artystami i ich muzyką. Warto zaznaczyć, że wszyscy artyści, którzy zaprezentowali swoją twórczość podczas Muzycznej Jesieni wystąpili wolontaryjnie. Tym, którzy dobrowolnie wsparli artystów serdecznie dziękujemy.
Muzyczną Jesień rozpoczął występ zespołu Native 17 listopada. Native to sześcioosobowa grupa muzyków zainspirowanych zarówno funkiem lat 70-tych, jak i jazzem, bluesem czy soulem. Zespół powstał z inicjatywy Krzysztofa Piłacika (gitara) i Tomka Bakalarza (bas). W obecnym składzie grają od wiosny 2014 roku konsekwentnie rozwijając swój autorski materiał oraz biorąc udział w licznych koncertach i festiwalach. Inspiracją dla muzyków są tacy artyści tacy jak Isaac Hayes, Curtis Mayfield, czy Santana, ale nie pogardzą także muzyką Eryki Badu czy Jimiego Hendrixa. Teksty utworów są głównie w języku polskim, co ciekawie kontrastuje z czarnym charakterem muzyki. Zespół obecnie koncertuje i planuje niebawem wydanie swojej pierwszej EPki, którą będzie można nabyć w formie elektronicznej lub fizycznej. Członkowie zespołu: Agnieszka Rybacka - saksofon, wokal, Piotr Golemiec – bas, Adam Kondraciuk – piano, Krzysztof „Zbyszu” Piłacik – gitara, Piotr Świtlicki - congi, bongosy, przeszkadzajki, Sławomir Zięba – perkusja.
W niedzielę 24 listopada na scenie GOKiS zaprezentował się zespół High Horse. Zespół od samego początku podąża prostą rock'n'rollową ścieżką, łącząc wyraziste gitarowe riffy z mieniącym się emocjami głosem, nie bojąc się grunge'owej melancholii, stadionowego patosu ani nieskrępowanej improwizacji. Po kilku miesiącach prób, w październiku 2013 roku High Horse zaczął grać koncerty w krakowskich klubach, między innymi Schizofrenii, Awarii, Bon Tonie i The Stage. Na przełomie lutego i marca 2014 roku zarejestrował w studiu Nonagram pierwsze demo, na które złożyły się pamiętające jeszcze czasy Dilla utwory 1931, Good Times i Slide. Członkowie zespołu: Kamil Włoch- Bas, Mateusz Kubik – Wokal, Krzysztof Skonieczny – Gitara, Sławomir Zięba – Perkusja.
Finał Muzycznej Jesieni odbył się 1 grudnia. Na scenie GOKiS wystąpił zespół Chmury. Niezależni, dalecy od stereotypów i odporni na szufladkowanie, przez co ich twórczość - niczym chmury - nie podlega ramom i ograniczeniom – tak reklamuje się grupa, która uprawia tzw. Art Rock. Członkowie zespołu: Lech Walicki- wokal, Wojciech Sowiński- gitara, Dariusz Bieniek- bas, Maksymilian Czarnecki- perkusja.
Nad przygotowaniem dźwięku, światła i scenografii czuwali Wojciech Pęcek i Bartłomiej Dyrcz.

Trzy dni w Bieszczadach

Dzień 1

Góry to wielki majestat, wielka gra wiatru, deszczu i mgieł. Wielka lekcja pokory.
W dniach 9-11 listopada pięćdziesięcioosobowa grupa Nieprzemakalnych wyruszyła na podbój Bieszczad. Zanim dotarliśmy do najpiękniejszej krainy w Polsce, po drodze na rozgrzewkę zdobyliśmy najwyższy szczyt Beskidu Niskiego po polskiej stronie – Lackową Górę 997 m. położoną między Krynicą-Zdrój a Wysową, na granicy ze Słowacją. Góra kapryśna i niełatwa pościelona o tej porze roku kołdrą mokrych liści i śliskimi kamieniami.
Pięknym dla oka i ducha był przystanek i zwiedzanie kościoła św. Michała Archanioła w Binarowej. To drewniana świątynia z około 1500 roku. Cenną polichromię wnętrza i jej treści oraz przekaz odkrywała przed nami entuzjastyczna pani przewodnik Małgorzata, dzięki której mogliśmy dostrzec i odczytać zawarte w malarskich scenach ciekawe historie namalowane ponad czterysta lat temu.
Następnym przystankiem był Klasztor Sióstr Nazaretanek w Komańczy. Miejsce przesiąknięte duchem i myślą prymasa Stefana Wyszyńskiego osadzonego tam w okresie od 29 października 1955 do 28 października 1956. W czasie internowania duchowny mieszkał na pierwszym piętrze w pokoju nr 5. Odwiedziliśmy pokój prymasa, a także kaplicę, w której się modlił.
Pod wieczór po pysznej obiadokolacji w barze Berdo zakwaterowaliśmy się w Schronisku Młodzieżowym w Wetlinie.

Dzień 2

Po śniadaniu w schronisku podjechaliśmy autokarem na Przełęcz Wyżniańską i stamtąd wyruszyliśmy na Połoninę Caryńską. Ten dzień okazał się najbardziej przejrzystym i odsłonił przed nami piękno pasma Bieszczad. Panorama z Połoniny Caryńskiej 1297 m. jest rozległa, z dobrze widocznym masywem Wielkiej Rawki, Połoniny Wetlińskiej i grupą najwyższych szczytów polskich Bieszczadów z Tarnicą i Haliczem. Przy bardzo dobrej przejrzystości powietrza, z połoniny zobaczyć można odległe o ponad 100 km ukraińskie Gorgany. Z Połoniny Caryńskiej zeszliśmy do Ustrzyk Górnych i podjechaliśmy do miejscowości Żłobek, aby zdobyć kolejny szczyt Jaworniki.

Dzień 3

Od razu po śniadaniu wyszliśmy na szlak. Od godziny 8 do 12 we mgle, mżawce i wietrze przecieraliśmy ścieżki na Połoninę Wetlińską. To najpopularniejsza trasa wycieczkowa w Bieszczadach. Udało nam się przebyć większość grzbietu Połoniny przez Przełęcz Orłowicza, przeszliśmy na grań Szarego Berda i weszliśmy na najwyższy dostępny turystycznie wierzchołek Połoniny Wetlińskiej, czyli Osadzki (1253 m). Z racji Święta Niepodległości o godzinie 11.11 zatrzymaliśmy się na krótki postój, aby rozwinąć flagę Polski i odśpiewać przy niej Hymn Narodowy. To piękny wspólnie przeżyty moment. Potem przemarsz przez szerokie połacie traw pod Przełęczą Srebrzystą i wejście na Hasiakową Skałę (1228 m), pod którą stoi schronisko o wdzięcznej nazwie „Chatka Puchatka” gdzie zrobiliśmy krótki postój. Stamtąd zeszliśmy na Przełęcz Wyżną, gdzie czekał na nas autokar. Ostatni posiłek w barze Berdo i około 14 wyruszyliśmy w kierunku Beskidu Wyspowego.
Pokonaliśmy trudności tras i pogody i wszyscy cało dotarliśmy do swoich domów. Dziękujemy i jesteśmy wdzięczni naszemu przewodnikowi i organizatorowi Ryszardowi Kumali i jego żonie Elżbiecie za trud w przygotowaniu wyjazdu, dopilnowanie finansów i wzięcie na siebie całej odpowiedzialności organizacyjnej.
B. Dyrcz

Speakers' Corner

Mówicie po angielsku? Jesteście towarzyscy i otwarci? Lubicie spotykać się z ludźmi i rozmawiać na ciekawe tematy? Chcielibyście ćwiczyć swój angielski? W takim razie te spotkania są dla was! Nie jesteśmy szkołą, tu nie ma nauczycieli, nasze spotkania to nie lekcje. Chcemy po prostu mówić po angielsku.
Do you enjoy speaking English? Are you sociable and open minded? Do you like meeting people and discussing interesting topics? Would you like to practise your English? Then these meetings are for you! We are not a school, there are no teachers here, our meetings are not lessons. We just want to speak English.
Tak ogłaszaliśmy się we wrześniu 2018. Pierwsze spotkanie Speakers’ Corner odbyło się 2 X, kolejne 36 miały miejsce w prawie każdy wtorek o godz.18.00. Poruszaliśmy przeróżne tematy: bez czego trudno by nam się żyło, o pracy, o sztuce współczesnej, koncertach, o organizacji czasu, o trudnym wieku nastolatków, o tym, czy można polegać na własnej pamięci, o uczuciach, naszych zainteresowaniach, o tym, co czytamy, oglądamy, czego słuchamy. Wspominaliśmy nasze dzieciństwo, bliskie nam osoby, które już nie żyją, a które miały na nas wielki wpływ, opowiadaliśmy o naszych podróżach, o wyprawach z Nieprzemakalnymi, o zabawnych, niebezpiecznych, smutnych lub głupich rzeczach, które nam się przytrafiły, graliśmy w Dixit i Kahoot.
W grudniu przenieśliśmy się do kuchni, gdzie ćwiczyliśmy kulinarny angielski przygotowując kurczaka ze szpinakiem, czosnkiem i suszonymi pomidorami. W lutym składaliśmy zamówienia w kawiarni Korzenna z menu w języku angielskim i rozmawialiśmy z gospodarzem lokalu w tymże języku. Również w lutym spędziliśmy piękny wieczór w Pracowni Ikony brata Marcina Świądra w Skomielnej Czarnej. To niesamowite miejsce skłania do rozmów na tematy duchowe i ponadczasowe. Radio Ain Karim odwiedziliśmy w marcu. Poznaliśmy miejsca, z których nadawane są audycje i słuchaliśmy historii o początkach i działalności radia. Kolejne spotkanie w nowym już studio radia miało miejsce we wrześniu. W kwietniu do Dworu Targowskich zaprosił nas dyrektor GOKiS Bartłomiej Dyrcz, który oprowadził nas po wystawie Zdzisława Słoniny, a następnie przeprowadził warsztaty malarstwa na szkle, czego wynikiem było namalowanie logo Speakers’ Corner na szkle. Czerwiec i lipiec spędzaliśmy aktywnie, zabierając nasze dzieci (przyszłych Speakers’ Cornerowiczów) na place zabaw w Skomielnej Czarnej lub przy Orliku w Tokarni. We wrześniu odwiedziliśmy pracownię Bartłomieja Dyrcza Studio Square, gdzie artysta opowiadał nam o swoim malarstwie, pisaniu i muzyce. Po spotkaniu jedna z uczestniczek stwierdziła: To była prawdziwa operacja na otwartej duszy.
Choć tematy do dyskusji zawsze są przygotowane, bardzo często nasze rozmowy odbiegają od nich i same prowadzą na tereny, których nie przewidzieliśmy. Spontaniczność, naturalność, otwartość to cechy naszych spotkań. Udział w nich jest dobrowolny, bezpłatny i bez zobowiązań. Za to z pewnością przynosi wiele korzyści. Okazuje się, że wystarczy rozmawiać po angielsku raz w tygodniu, żeby poprawić swoje komunikacyjne umiejętności i zyskać większą pewność siebie i śmiałość w kontaktach z obcokrajowcami.
Teresa Mizera Dyrcz

Cena wolności 29.09.2019

Cena Wolności
75 rocznica walk w masywie Kotonia i pacyfikacji Zawadki

Gloria victis, to utwór który zwieńczył niedzielny koncert Cena wolności pod pomnikiem poległych w Zawadce. Niezwykły koncert w naturalnej scenerii w wykonaniu artystów z Warszawy w składzie Agata Klimczak-Kołakowska, Joanna Kwiatkowska-Zduń, Leszek Zduń do tekstów i muzyki zmarłego w tym roku Romana Kołakowskiego, polskiego kompozytora, poety, piosenkarza, gitarzysty i tłumacza. Reżysera teatralnego i estradowego, autor wielkich widowisk plenerowych, m.in. autora widowiska z okazji Kanonizacji Jana Pawła II w Myślenicach. Podczas koncertu usłyszeliśmy m.in. Powstańczą kołysankę, Orzeł Biały oraz piękne recytacje tekstów związanych z wydarzeniami dotyczącymi Zawadki. Wymowna była scena w której podczas koncertu dzieci z zespołu Mali Kliszczacy z brzozowymi krzyżami stanęli na wzgórzu nad pomnikiem. W trakcie koncertu odczytany został Apel Poległych przez dr Dariusza Dyląga reprezentującego Grupę Rekonstrukcji Historycznej AK „Murawa”.
Uroczystości na Zawadce rozpoczął korowód prowadzony przez Orkiestrę Dętą OSP Tokarnia pod batutą kapelmistrza Janusza Jędrochy wraz z pocztami sztandarowymi ze wszystkich jednostek oświatowych z terenu gminy pod przewodnictwem komendanta Stanisława Wróbla. Mszę świętą sprawowali ks. Jan Dziubek, proboszcz parafii św. Stanisława BM w Krzczonowie, dziekan ks. Robert Pietrzyk, diakon ks. Damian Przybytek, słowo Boże wygłosił ks. Adam Sekula. Po mszy świętej z krótkim programem artystycznym wystąpiły dzieci z ZPO z Krzczonowa i Szkoły Muzycznej w Czasławiu filia w Krzczonowie pod opieką dyrektora Leszka Wróbla oraz nauczyciel Ewy Wróbel.
Uroczystości 75-lecia zgromadziły wielu przedstawicieli władz samorządowych, powiatowych oraz przedstawicieli środowisk kombatanckich. W tym roku dzięki staraniom wójta Marka Kluski, radnego Mieczysława Śmietany oraz sołtys Bogumiły Proszek otoczenie pomnika zyskało nowy charakter i zostało zmodernizowane. Za sprawą Koła Gospodyń Wiejskich i członkom OSP Zawadka mieszkańcy i goście mogli wziąć udział po uroczystościach w małym festynie przy budynku OSP.
Na pamiątkę obchodów upamiętniających pacyfikację Zawadki, wójt gminy Marek Kluska oraz GOKiS Tokarnia przygotowali Kartę Pamięci, która rozdana została w trakcie uroczystości w ilości 400 sztuk co świadczy o licznym udziale mieszkańców. Serdecznie podziękowania dla dra Piotr Sadowskiego za udostępnienie swoich prywatnych archiwów oraz za wskazówki i korekty. Projekt karty wykonał Wojciech Pęcek wykorzystując fotografię Oddziału partyzantów AK „Żelbet-I”, niedługo po akcji rozbrojenia dworu w Tokarni. Oprawę imprezy sfinansowano z Wydziału Rewaloryzacji Zabytków Krakowa i Dziedzictwa Narodowego.
Do tych wartościowych chwil będziemy wracać jeszcze wiele razy. Dzięki Józefowi Ziębie i iTV Myślenice retransmisję koncertu oglądać można na stronie GOKiS www.domkultury.manifo.pl, a relację prasową odnajdziemy w gazecie Sedno. Gloria victis.

B. Dyrcz, 29.09.2019

Cracow Golden Quintet
Koncert Muzyki Klasycznej w Dworze Targowskich w Tokarni

W pięknych wnętrzach tokarskiego dworu w ostatni sierpniowy wieczór odbył się koncert muzyki klasycznej w wykonaniu Cracow Golden Quintet. Zespół powstał z chęci wspólnego muzykowania, podobnych doświadczeń i postrzegania muzyki, a przede wszystkim przyjaźni. Kwintet wykonuje muzykę od epoki klasycyzmu po współczesność oraz aranżacje rozrywkowych przebojów. Zespół tworzą uzdolnieni młodzi instrumentaliści. Każdy z nich jest laureatem ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów w kategorii solowej, jak również muzykiem orkiestrowym pracującym z renomowanymi polskimi orkiestrami, takimi jak Filharmonia Krakowska, Filharmonia Poznańka, Filharmonia Warmińsko- Mazurska, Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus, Sinfonietta Cracovia, czy Orkiestra Akademii Beethovenowskiej. Wykonawcy: Natalia Jarząbek - flet, Damian Świst - obój, Tomasz Sowa - klarnet, Małgorzata Wygoda - fagot, Konrad Gołda - waltornia. Dziękujemy wspaniałym muzykom i jak na sobotni wieczór licznie przybyłej publiczności. Podczas wieczoru usłyszeliśmy utwory: Tadeusz Szeligowski - Wind Quintet, Michał Spisak – Quintet, Grażyna Bacewicz - Quintet for Wind Instruments, Wojciech Kilar - Wind Quintet.
B. Dyrcz

Święto Plonów w Tokarni

Ostatnio zorganizowane przez gminę Tokarnia i GOKiS duże imprezy plenerowe takie jak Akcja Odkryj Beskid Wyspowy na Urbaniej Górze, Memoriał Sportowy im. Tadeusza Zdunia czy Festiwal Kultury Beskidu Wyspowego Rytmy i Smaki pokazały, że jest wielkie zainteresowanie mieszkańców naszej gminy oraz przybywających do nas gości naszą kulturą i obyczajami.
Dożynki Gminne to jedna z największych imprez plenerowych integrująca mieszkańców Bogdanówki, Krzczonowa, Skomielnej Czarnej, Tokarni, Więcierzy, Więciórki i Zawadki. Pragnąc podtrzymać tradycję Święto Plonów zorganizowaliśmy 11 sierpnia 2019 wraz z udziałem wszystkich Kół Gospodyń Wiejskich oraz sołtysów wsi. Gmina Tokarnia wraz z Gminnym Ośrodkiem Kultury i Sportu zaprosili mieszkańców do aktywnego włączenia się w organizację Dożynek Gminnych w roli sponsorów.
Podczas Dożynek odbył się konkursu o przechodni „Puchar Sołectwa”, który cieszył się bardzo dużym zainteresowaniem. Dodatkowo odbył się konkurs na najlepiej ubrany traktor w którym wzięły udział maszyny z każdego sołectwa. Uroczystościom towarzyszyło wręczenie nagród wójta dla rolników za największe plony, uhonorowano również Mariana Cieślika tytułem „Zasłużony dla Gminy Tokarnia”. Przed koncertem głównym Zespół Regionalny Kliszczacy z Tokarni wystawił na scenie spektakl regionalny pt. Wyzynek. Można było autentycznie poczuć klimat dawnych czasów i tradycyjnego obchodzenia zakończenia zbiorów.
Zwieńczeniem uroczystości Dożynkowych był koncert zespołu Ciupaga, który rozgrzał tokarską publiczność. Do tej pory w tej miejscowości nie było tak licznie zgromadzonej młodzieży pod sceną. To była prawdziwa petarda i piękny widok tańczącej do folkowych rytmów, zadowolonej młodzieży.
B. Dyrcz

fot. Sylwester Jamrozik

Liberte - Egalite – Fraternite - Wolność - Równość - Braterstwo

Liberte - Egalite – Fraternite. Wolność - Równość - Braterstwo. Trwa wizyta naszej młodzieży szkolnej wraz z opiekunami w partnerskiej gminie Drocourt we Francji. W ramach współpracy młodzież odwiedza Francję jednego roku, a kolejnego Tokarnia gości delegację francuską. W poprzednich latach Drocour podejmowało zespół Kliszczacy z Tokarni i Orkiestrę Dętą ze Skomielnej Czarnej i Bogdanówki. W dwudziestolecie współpracy gminę Drocourt odwiedził również nowy wójt Marek Kluska wraz z sekretarzem gminy i dyrektorem GOKiS. Przez trzy dni spotykaliśmy się z władzami gminy, przedstawicielami stowarzyszeń, mieszkańcami i nawiązywaliśmy kontakty, które przyczyniają się do pogłębienia współpracy. Podczas tych dni byliśmy na próbie orkiestry dętej L'harmonie L'avenir de Drocourt, rozmawialiśmy z jej przedstawicielami na temat ich przyjazdu do Polski w 2020. Odwiedziliśmy Paryż i jego najciekawsze miejsca. Zwiedziliśmy fabrykę czekolady w Bessan. Plażowaliśmy w Le Touquet. Odwiedziliśmy też miejsca pamięci związane z pierwszą wojną światową w Lorette i Vimy. Mer gminy Bernard Czerwinski zaprosił nas do siedziby władz samorządowych Drocour, gdzie poznaliśmy pracę urzędu. Uczniowie wzięli udział w Color Run zdobywając wysokie miejsca na podium. Gospodarzom z Francji dziękujemy za wspaniałe przyjęcie. Młodzieży, która pozostaje do czwartku we Francji życzymy udanego pobytu i niezapomnianych wrażeń!

Strefa Sportu - Memoriał Sportowy im. Tadeusza Zdunia

To dla nas prawdziwy zaszczyt, że tegoroczny integracyjny turniej sportowy gminy Tokarnia, jest memoriałem Tadeusza Zdunia. – Tymi słowami od rodziny powitaliśmy mieszkańców gminy Tokarnia 16 czerwca o godzinie 14.00 na stadionie GKS Beskid. - Był człowiekiem bardzo związanym z tą gminą, ze sportem i z tymi, którzy chcieli spełniać swoje sportowe ambicje. Jako nauczyciel, angażował się w zajęcia SKS, wielokrotnie wyjeżdżał z uczniami na różne zawody sportowe - biegi narciarskie, turnieje siatkówki, piłki ręcznej, czy wreszcie turnieje piłki nożnej. Jako opiekun młodzieży odnosił sukcesy gminne i wojewódzkie. Zawsze wierzył, że poprzez sport można stać się dobrym człowiekiem, nauczyć się współpracy, szacunku, pokonywania słabości, że można poczuć radość sukcesu i nauczyć się godnie znosić porażki. A co najważniejsze, był gorącym orędownikiem uczciwej rywalizacji. Sport był jego pasją. I choć całe swoje życie związał z małą „Kliszczacką” ojczyzną, to jego podejście do rywalizacji sportowej, było ideą, której nie powstydziłby się światowej sławy sportowiec- „Nie ważne skąd pochodzisz, ważne jakim jesteś człowiekiem”!
Życząc wszystkim dobrej zabawy i przyjemnych zmagań na boisku, bardzo dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do tego, że to wydarzenie jest poświęcone pamięci Tadeusza Zdunia. Niech ten turniej stanie się dobrą okazją do urzeczywistnienia hasła: UWIERZ W SIEBIE I SWOJE MOŻLIWOŚCI, I OSIĄGNIJ CEL!
Jadwiga Zduń
oraz Michał, Renata, Leszek i Małgorzata z rodzinami.
Turniej rozpoczęliśmy od tańców - Galopka i Dobosz w wykonaniu zespołu - Mali Kliszczacy pod opieką instruktor Małgorzaty Pęcek. Następnie wójt gminy Marek Kluska oraz Bartłomiej Dyrcz, dyrektor GOKiS powitali zgromadzonych gości i odczytany został list od rodziny Tadeusza Zdunia. Po oficjalnym otwarciu wójt Marek Kluska wręczył statuetkę memoriałową Jadwidze Zduń. W trakcie rozgrywek piłkarskich i siatkarskich rywalizowali ze sobą miejscowe kluby oraz grupy przyjaciół i oldbojów z terenu gminy i zaproszeni goście z zewnątrz. Pomiędzy rozgrywkami odbył się pokaz Trialu Rowerowego w wykonaniu Mistrza Polski Juniorów i Vice Mistrza Polski Dawida Wacławczyk. Pokaz ten wzbudził wielkie zainteresowanie i podziw dla umiejętności Dawida. W trakcie pokazu Dawid pobił swój rekord skoku na rowerze wzwyż przez tyczkę pokonując wysokość 130 cm.
Tuż przed meczami finałowymi udało się odpalić symboliczny żółty lampion, który uniósł się wysoko, wygasł w powietrzu i bezpiecznie odleciał. Dodatkową atrakcją był Konkurs Kapek, każda z drużyn wytypowała do niego jednego zawodnika. Najdłużej piłkę podbijał Marek Zięba z drużyny Cyrhla Krzczonów. Pomiędzy meczami odbyły się cztery licytacje – piłka z podpisami zawodników Wisły Kraków (Michał Zięba), piłka z Mistrzostw Świata Rosja 2018 (Dorota i Jan Jędrocha), koszulka Kuby Błaszczykowskiego (Adam Tajs), czapeczka Rafała Sonika (Sebastian Zając). Na zakończenie turnieju wszystkie drużyny zostały nagrodzone statuetkami i wielkimi brawami. Drużyny odznaczali wójt Marek Kluska, sołtys Zofia Janicka, Stanisław Bisztyga oraz członkowie rodziny z panią Jadwigą Zduń na czele. Prezes klubu Piotr Jędrocha wręczył symboliczne medale dla najwierniejszych kibiców wspierających – Tadeusza Jątyki i Zdzisława Jątyki. Memoriał Sportowy prowadzili dla państwa Wojciech Pęcek i Bartłomiej Dyrcz.
Serdecznie dziękujemy wszystkim drużynom za wspaniałą zabawę, mieszkańcom za liczne przybycie i wsparcie klubu, rodzinie Tadeusza Zdunia za liczne przybycie, wsparcie i zaangażowanie. Wszystkim którzy przyczynili się do organizacji i wsparli projekt Strefa Sportu składamy najserdeczniejsze podziękowania.
Piłka Nożna
Grupa A: Beskid, Radwan, Przyjaciele – mecze po 10 min 1 połowa
Grupa B: Oldboje, Cyrhla, Osp
Sędziowie: Grzegorz Sewioło, Kamil Wróbel
Cyrhla – OSP 0:0
Przyjaciele – Radwan 2:1
Oldboje – Cyrhla 1:1
TRIAL ROWEROWY – pokaz w wykonaniu Mistrza Polski Juniorów i V-ce Mistrza Polski Dawid Wacławczyk
Beskid – Radwan 5:0
OSP – Oldboje 0:0
Beskid – Przyjaciele 4:1
Dogrywka rzuty karne Cyrhla – Oldboje 3:2
o 5 miejsce – OSP – Radwan 2:0
o 3 miejsce – Przyjaciele – Oldboje 1:2
o 1 miejsce – Beskid – Cyrhla 0:0, rzuty karne 5:4
SKŁAD DRUŻYN:
PRZYJACIELE – Sławek Jędrocha, ks. Michał Hans, ks. Paweł Styczyński, Lech Walicki, Jakub Sochacki, aktor, Marek Kluska, wójt Tokarni, Bartosz Waga, Jarosław Banaszek, Kuba Gierat, Grzesiek Hobot, Kamil Jędrocha, Darek Murzyn, Tomek Kania, Grzesiek Kania, Krzysiek Jędrocha, Paweł Jędrocha, Krzysztof Korzeń, Bogusław Pieron.
CYRHLA - Marcin Polaniak , Artur Chec, Artur Tobolak, Robert Polaniak, Andrzej Bednarz, Grzegorz Kluska, Marek Zieba, Piotr Pieron, Mateusz Kozak, Michał Romaniak, Mateusz Kalafut, Mikołaj Janicki, Andrzej Hanuszek, Maksym Świątecki.
RADWAN - Patryk Jabcoń, Sylwek Jabcoń, Mikołaj Jamrozik, Dawid Wietrzyk, Kacper Mąka, Tomek Jędrocha, Filip Oskwarek, Szymon Bierówka, Maksym Lenartek, Jakub Słonina, Wociech Murzyn.
BESKID – Piotr Tomaszewski, Damian Kostruch, Dariusz Wróbel, Krystian Proszek, Łukasz Jamrozik, Kamil Radoń, Sebastian Kostruch, Grzegorz Majerek, Szymon Proszek, Kamil Wróbel, Kamil Durek, Kuba Bednarz, Filip Bednarz.
OLDBOJE – Dariusz Murzyn, Robert Wojtasik, Mariusz Jędrocha, Piotr Mizera, Dominik Jędrocha, Stanisław Hobot, Michał Jędrocha, Józef Kania, Mateusz Jędrocha, Adam Kędzior, Piotr Jędrocha, Mateusz Hobot, Wacław Bekas, Adam Kania.
OSP – Jan Wróbel, Mateusz Kubowicz, Marcin Pęcek, Dariusz Wróbel, Maciej Zadora, Przemysław Wróbel, Krzysztof Lenartek, Mateusz Makusek, Stanisław Wróbel, Bartłomiej Surlas, Kamil Jędrocha, Szymon Gwiżdż, Michał Wróbel, ks. Robert Pietrzyk, Szymon Proszek, Tomasz Makusek, Tomasz Filipek.
KONKURS KAPEK – zwycięzca Marek Zięba (Cyrhla), Piotr Mizera (Oldboje), Damian Kostruch (Beskid), Grzegorz Majerek (OSP), Kamil Jędrocha (Przyjaciele)
Otwarty Turniej Piłki Siatkowej
sędzia Marcin Wróbel
Zgrani – Przyjaciele z Orlika 25:14, 25:16
Skomielna Cz. - Łętownia 21:25, 23:25
Zgrani – Skomielna Cz. 15:25, 25:17, 15:12
Łętownia – Przyjaciele z Orlika 25:19, 25:14
Zgrani – Łętownia 25:22, 19:25, 15:11
Skomielna – Przyjaciele 25:19, 25:19
SKŁAD:
ZGRANI – Jarosław Zięba, Stanisław Bierówka, Karol Ciężkowski, Grzegorz Zębol, Jan Worwa, Andrzej Kluska, Grzegorz Słonina.
PRZYJACIELE Z ORLIKA – Katarzyna Polaniak, Konrad Szymoniak, Adrian Jóźwiak, Michał Kołodziejczyk, Kamil Mirek, Zbigniew Lemaniak, Mateusz Makusek.
SKOMIELNA CZARNA – Piotr Słonina, Paweł Kotoniak, Łukasz Wróbel, Jakub Skwarek, Kamil Kania, Tadeusz Romaniak.
ŁĘTOWNIA – Andrzej Książek, Jacek Mirek, Jakub Mizera, Adam Miernik, Filip Słonina, Mateusz Słonina, Damian Sedlaczek.
LISTA NAGRÓD
1. Rower górski – sponsor Stanisław Bisztyga
2. I'phone 6 – sponsor Strefa Sportu Fio Małopolska Południe
3. Tablet – Starostwo Powiatowe w Myślenicach
4. Powerbank 4 x - Starostwo Powiatowe w Myślenicach
5. Pendrive - Starostwo Powiatowe w Myślenicach
6. 3 x Clip Studio Foto-Video – bon na fotografie
7. 2 x pizza voucher Przystań Tokarnia
8. 2 x obiad Przystań Tokarnia
9. 2 x obiad Korzenna
10. 2 x deser + kawa Korzenna
Licytacje:
1. Piłka nożna z podpisami zawodników Wisły – ks. Robert Pietrzyk
2. Koszulka Jakuba Błaszczykowskiego – ks. Robert Pietrzyk
3. Piłka nożna MŚ ITALIA – Tadeusz Wróbel
4. Czapeczka Rafała Sonika
STREFA SPORTU projekt dofinansowany przez FIO - Małopolska Lokalnie Południe, Fundacja Arts, Małopolska, Powiat myślenicki, starosta Józef Tomal, wójt gminy Tokarnia Marek Kluska, Gminny Ośrodek Kultury i Sportu w Tokarni, Strona Stanisław Bisztyga, „Korzenna Kawiarnia & Bistro”, Restauracja Przystań Tokarnia, Studio Foto-Video CLIP.fot. B. Dyrcz, W. Pecek, Teresa Mizera Dyrcz

Folklore Festival With Song And Dance Herceg Novi, czerwiec 2019

Folklore Festival With Song And Dance Herceg Novi, czerwiec 2019

"Podróże kształcą", mówi staropolskie porzekadło. Wenecjanie nadali temu miejscu nazwę Monte Negro, chcąc podkreślić kontrast pomiędzy zielonym wybrzeżem, a szarymi i ogołoconymi z roślinności górami. Kraina czarnych gór i turkusowego morza – Czarnogóra. Powstała po rozpadzie Serbii i Czarnogóry. Wcześniej wchodziła w skład Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii. Od 2006 roku po referendum niepodległościowym zerwano federację z Serbią. Czarnogóra leży na wybrzeżu Morza Adriatyckiego i graniczy z Serbią, Kosowem, Chorwacją, Bośnią i Hercegowiną oraz Albanią. Największą atrakcją Czarnogóry jest zdecydowanie przyroda i fascynujące zabytki. Krajobrazy przypominają norweskie fiordy.
W czwartek 6 czerwca spakowaliśmy walizki, instrumenty i prezenty do autokaru i wyruszyliśmy na festiwal do Czarnogóry. Nasz wyjazd był konsekwencją pracy nad projektem i płytą CD Kliszczacki Folk. Organizator festiwalu w Czarnogórze Radovan Milićević natknął się w internecie na nasze teledyski i zaproponował udział w festiwalu pomimo tego, że termin uczestnictwa był już zamknięty. Nasza przewodnik i organizator podróży Mirosława Leśniak zaznajomiła nas po drodze ze specyfiką kraju, do którego zmierzaliśmy, oraz przedstawiła plan. Wspólnie omówiliśmy występy naszego zespołu podczas festiwalu. Po drodze minęliśmy Słowację, Węgry – Budapeszt nocą, Chorwację, kawałek Bośni i Hercegowiny i w końcu przekroczyliśmy granicę Czarnogóry. Wjeżdżając do tego kraju warto poznać 10 przykazań Czarnogórca:

1. Człowiek rodzi się zmęczony i żyje, żeby odpocząć.
2. Kochaj łóżko swoje jak siebie samego.
3. Odpoczywaj za dnia, abyś nocą mógł się wyspać.
4. Nie pracuj – praca zabija.
5. Jeśli zobaczysz odpoczywającą osobę – pomóż jej.
6. Pracuj tak mało jak możesz, a to co się da, przerzuć na innych.
7. W cieniu jest zbawienie – od odpoczynku nikt jeszcze nie umarł.
8. Praca powoduje choroby – nie umieraj zbyt młodo.
9. Jeśli zechce ci się popracować, usiądź, przeczekaj – zobaczysz, przejdzie Ci.
10. Kiedy zobaczysz osoby, które jedzą i piją – przyłącz się do nich. Lecz jeśli zauważysz osoby, które pracują – odejdź, aby nie przeszkadzać.

Po 24 godzinach drogi docieramy na miejsce około godziny 16 w piątek. Ponad 30 °C. Zostajemy zakwaterowani w pensjonacie na wzgórzu, gdzie autokar nie miał możliwości dojazdu. Po czasie nazwiemy to wzgórze Golgotą, bo będziemy je zdobywać kilka razy dziennie na piechotę w upale. Organizatorzy zapewnili nam posiłki, z których korzystaliśmy codziennie o wyznaczonych porach. W pierwsze popołudnie zeszliśmy na pobliską plażę i do przystań dla łódek i jachtów. W następnym dniu zwiedziliśmy wspólnie z grupą z Bułgarii i Rumuni stare miasto Herceg Novi. Uliczki starówki, wieżę zegarową, cerkiew św. Michała Archanioła, katolicki kościół św. Hieronima, indywidualnie zespół monastyru Savina. Wieczorem obok cytadeli spędzamy miły wieczór wspólnie z kierownikami i choreografami zespołu z Bułgarii i organizatorem. Wieczór muzyczny kontynuujemy na balkonie naszego pensjonatu grając i śpiewając folkowe piosenki oraz układając własne kompozycje.
Niedzielę zaczynamy od mszy świętej w katolickim kościele św. Hieronima. Liturgia odbywa się tutaj w języku serbskim. Widząc liczną dodatkową grupę ludzi dostajemy na koniec błogosławieństwo od celebranta. Po obiedzie przygotowujemy się do występów. Autokar zawozi nas do centrum Herceg Novi. Wspólnie z zespołami z Serbii, Bułgarii, Rumuni ustawiamy się do parady i maszerujemy ze śpiewem przez uliczki miasta witani przez mieszkańców. Główna prezentacja zespołów odbywa się pod wieżą zegarową. Występy w kolejności Bułgaria, Serbia, Rumunia, Bułgaria, Polska, Rumunia, Bułgaria, Polska, Serbia, a na koniec wspólne koło i tańce wszystkich zespołów. Atmosfera bardzo sympatyczna, pełna energii, muzyki, tańca. Tradycyjny folklor przenosi nas w czasie. Kliszczacki Folk zaprezentowany przez Młodzieżowy Zespół Kliszczacy z Tokarni zaprezentował się bardzo dobrze pośród innych narodów.
Następnego dnia dla przyjezdnych grup z Bułgarii, Rumuni i Polski organizatorzy przygotowali rejs statkami po Zatoce Kotorskiej i jej zakamarkach. Opływamy wysepki, wpływamy do jaskini skalnej, cumujemy w urokliwych przystaniach. Podziwiamy uroki miejsca uznawanego za najpiękniejszy zakątek świata. Wieczorem po kolacji wspólny wieczór muzyczny wraz z zespołami z Bułgarii i Rumuni, nasza kapela robi klimat i furorę muzyką na żywo, pozostałe tańce odbywają się z podkładów muzycznych. Uczymy się nawzajem kroków do tradycyjnych tańców – bułgarskie koło, krakowiak, rumuńskie tańce.
We wtorek jedziemy autokarem do niedalekiego Perastu i Kotoru. Perast to małe portowe miasto u podnóża góry Kason. Podczas wielkiego trzęsienia ziemi w kwietniu 1979 r. miasteczko zostało poważnie uszkodzone. Do dzisiaj nie zostało w pełni odbudowane. Perast wraz z Kotorem i innymi okolicznymi miejscowościami został w październiku 1979 r. wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako część tzw. Przyrodniczego i Kulturowo-Historycznego Regionu Kotoru. Wielką atrakcją Perastu są dwie wyspy położone niedaleko miasta. Na jednej z nich jest kościół św. Jerzego, niedostępny dla turystów. Na drugiej, do której dopłynęliśmy, znajduje się kościół Matki Boskiej Skalnej. Jest to sztuczna wyspa, która rośnie z każdym rokiem. Według legendy, na małej skale wystającej z Zatoki Kotorskiej żeglarze znaleźli obraz Matki Boskiej. Przenieśli go do kościoła w Peraście. Następnego dnia obraz zniknął z kościoła i odnaleziono go na tej samej skale. Sytuacja powtarzała się za każdym razem, gdy obraz przenoszono do kościoła. Wobec tego skałę powiększono i zbudowano tam kościół. Współcześnie, w dniu obchodów rocznicy patronki, odwiedzający wyspę zawożą tam kamienie i wyspa rośnie powoli ale systematycznie. Kolejnym przystankiem było miasto Kotor. Miasto otoczone z trzech stron masywami górskimi: Lovćen (1749 m), Vrmac (1671 m) i Dobrota. Kotor jest jednym z najlepiej zachowanych średniowiecznych miast w południowo-wschodniej Europie, pełnym zabytkowych budowli. Stare Miasto otoczone jest średniowiecznymi murami miejskimi, które łączą się z twierdzą św. Jana na Samotnym Wzgórzu na wysokości 260 m n.p.m. Długość murów wynosi 4,5 km, wysokość – 20 m, a szerokość 15 m. Charakterystyczną średniowieczną urbanistykę Kotoru stanowią wąskie, kręte uliczki i nieregularne place, prawosławne i katolickie świątynie oraz budynki w stylach romańskim, gotyckim, renesansowym i barokowym.
Środa 12 czerwca był dniem wolnym i czas spędzaliśmy indywidualnie. Wieczorem odbyło się wręczenie nagród i podsumowanie pierwszej części Folklore Festival With Song And Dance Herceg Novi 2019, który będzie trwał jeszcze do września. Herceg Novi opuściliśmy w czwartek przed południem. Wróciliśmy cali i zdrowi, wzbogaceni o nowe doświadczenia i wymianę międzykulturową. Serdecznie dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do organizacji i wsparcia wyjazdu: Mirosławie Leśniak, Małgorzacie Pęcek, GOKiS Tokarnia, wójtowi Marekowi Klusce, oraz członkom zespołu Kliszczacy i kapeli Trzoski.

Bartłomiej Dyrcz

Odkryj Beskid Wyspowy

ODKRYJ BESKID WYSPOWY 2019
URBANIA GÓRA /674 m npm/- 2 czerwca 2019 roku
Organizator i Gospodarz spotkania: Gmina Tokarnia
Forum Gmin Beskidu Wyspowego, Województwo Małopolskie, FRR Rabka,
Patronat medialny: Dziennik Polski, telewizja internetowa TV28, Myślenice iTV, Gorce24

9.00 - wyjście z Tokarni /szlak czarny/ Kalwaria Tokarska- Urbania Góra, powitanie: Pan Marek Kluska- Wójt Gminy Tokarnia
Msza św.: brat Grzegorz Romanowicz z Parafii pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Skomielnej Czarnej.
Oprawa wokalno- muzyczna: Orkiestra Dęta OSP Tokarnia pod kierownictwem kapelmistrza Janusza Jędrochy.
Zwycięzcy konkursów:
NAJMŁODSZY: Bartosz Czyrnek, 7 miesięcy, Zamieście, gm. Tymbark,
NAJSTARSZY: Józef Magiera, 88 lat, Rabka.
UCZESTNIK Z NAJDALSZEGO ZAKĄTKA
POLSKI: Tomasz Wyszkowski,Warszawa,
ŚWIATA: Franciszek Jaszczyszyn, Łanowo k. Lwowa, Ukraina.
KONKURS WIEDZY O BESKIDZIE WYSPOWYM i Gminie Tokarnia:
I m. Natalia Smoleń, Skomielna Czarna,
II m. Piotr Damasiewicz,Stary Sącz,
III m. Wiktoria Jamrozik, Tokarnia.
NAJMILSZA: Maria Worwa, Rola Urbany i Brzegi, gm. Tokarnia,
NAJMILSZY: Józef Wrona, Tokarnia,
RODZINNE ODKRYWANIE: Rodzina Banachów i Palaczów z Lipowego

Turyści wędrowali pod opieka przewodnika Ireneusza Fornalika. Poczęstunek dla uczestników przygotowały członkinie Kół Gospodyń Wiejskich z Tokarni /przewodnicząca Maria Jędrocha/ i z Więcierzy/ przewodnicząca Czesława Kosek/.
Organizacja, bezpieczeństwo, transport i in: dyr. Bartłomiej Dyrcz, Małgorzata Pęcek, Magdalena Winter, Wojciech Pęcek, Andrzej Słonina, Marcin Słonina - GOKiS Tokarnia i Filia w Skomielnej Czarnej, Krzysztof Lenartek, członkowie OSP Tokarnia z komendantem Stanisławem Wróblem.
Teren do przeprowadzenia spotkania udostępniła Stanisława i Zofia Lenartek.
Współfinansowanie wydarzenia: Wójt Gminy Tokarnia p. Marek Kluska, GOKiS Tokarnia, Tartak Hanusiak /p. Ignacy Hanusiak/, Województwo Małopolskie w ramach konkursu „Małopolska Gościnna 2019”.

Dzień sprzątania Beskidu Wyspowego

O czystości Urbaniej Góry świadczą spacerujące Salamandry plamiste - bardzo serdecznie dziękujemy mieszkańcom ról Urbany i Brzegi za to, że dbają o każdy skrawek swojej Ojczystej Ziemi. Dzisiejsza akcja sprzątania była tylko czystą formalnością. Dziękujemy za przykład wójtowi Marek Kluska oraz przedstawicielom niezawodnej grupy Nieprzemakalni za udział. Dziękujemy autorowi Kalwarii Tokarskiej Józefowi Wronie za udzielenie wywiadu do projektu. W tym roku oficjalnie akcja "Dzień sprzątania Beskidu Wyspowego" odbyła się poraz pierwszy, mamy nadzieję, że w przyszłych latach połączymy wspólnie siły. 

Utrzymanie stadionu

Lądowisko helikopterów ratunkowych o nr rejestracyjnym KMY 08, Stadion Sportowy Gminy Tokarnia o powierzchni koszenia 6000 m2.
Z powodu awarii i zużycia poprzedniej maszyny zakupiona została nowa kosiarka samojezdna John Deer X166R do utrzymania nawierzchni Gminnego Stadionu spełniającego również funkcję lądowiska dla helikopterów ratunkowych o numerze rejestracyjnym KMY 08.
Składamy serdeczne podziękowania wójtowi gminy Markowi Klusce, przewodniczącej rady Jolancie Milewskiej, wszystkim radnym oraz skarbnik Teresie Wróbel. 
Zakup sprzętu do utrzymania boiska był niezbędny do zapewnienia odpowiednich warunków do rozgrywania meczy przez drużyny młodzieżowe oraz seniorów. Dbanie o stan nawierzchni oraz infrastruktury boiska jest gwarantem bezpiecznego uprawiania sportu. Zadbane boisko jest też zachętą dla młodzieży z terenu gminy Tokarnia do uprawiania sportu i czynnego trenowania w drużynie GKS Beskid Tokarnia. Z boiska korzystają również inne grupy, między innymi dziecięcy Klub sportowy Footballacademy Tokarnia. Ponadto boisko pełni również funkcję punktu ratowniczego - lądowiska dla helikopterów nr KMY08 oraz jest miejscem ćwiczeń taktycznych Ochotniczej Straży Pożarnej w Tokarni.

Krople Polski - wyprawa w Karkonosze

KROPLE POLSKI – Wulkan OSTRZYCA, Perła Baroku – pocysterskie opactwo w Krzeszowie, Korona Gór Polskich – ŚNIEŻKA - Karkonosze, WYSOKA KOPA – Góry Izerskie, SKALNIK – Rudawy Janowickie, ŚLĘŻA – Przedgórze Sudeckie, to niektóre miejsca które udało się zdobyć i dotknąć Nieprzemakalnym podczas wiosennej wyprawy w Sudety.
„Myśl globalnie, działaj lokalnie” to motto, które przywozimy z podróży. Warto zobaczyć inne miejsca, a wracając do siebie dostrzec własny region z perspektywy podróży. Kropla wody, która stała się znakiem Grupy Turystycznej Nieprzemakalni jest wysokiej jakości marką, gwarancją na aktywne spędzanie czasu w gronie ludzi, których pasją są piesze wędrówki i odkrywanie świata poprzez stopy. Choć w nazwie mamy Nieprzemakalni, to przemokły nasze dusze, serca i oczy pejzażem Polskich Gór i wnętrzami świątyń.

DZIEŃ 1, 27.04.2019

Ze Skomielnej Czarnej i Tokarni wyjechaliśmy około godziny 5 rano na zachód w kierunku Dolnego Śląska. Autokar przeciął rozległe żółte pola kwitnącego rzepaku i zboża. Pierwszy przystanek w miejscowości JAWOR, gdzie zwiedzaliśmy Ewangelicki Kościół Pokoju, największą drewnianą budowlę o funkcjach religijnych na świecie, jeden z 14 zabytków w Polsce wpisany na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Do dzisiaj przetrwały dwa Kościoły Pokoju w Jaworze i w Świdnicy. Wielkie wrażenie zrobiło na nas wnętrze i wyposażenie świątyni. Cztery kondygnacje, których konstrukcje pokrywają polichromie. To unikatowy i wysokich walorów artystycznych zabytek.
Drugi przystanek to wygasły wulkan - OSTRZYCA PROBOSZCZOWICKA (501 m. n.p.m.), zwana Śląską Fudżijamą, jeden z najpiękniejszych obiektów przyrodniczych w Sudetach. Ostrzyca zbudowana jest z jednej z odmian bazaltu – bazanitu. Na szczyt wiedzie ponad 400 bazaltowych schodów. Na górze niesamowite wrażenie robi krąg kamieni przypominający, że przed kilkoma milionami lat był tutaj czynny wulkan. Z krateru wygasłego wulkanu rozciąga się zapierający dech w piersiach widok.
Trzeci przystanek – piesza wędrówka i zdobycie dwóch najbardziej znanych wierzchołków Gór Sokolich - KRZYŻNEJ GÓRY (654 m n.p.m.) i SOKOLIKA (642 m n.p.m.). To raj dla wspinaczy, których obserwowaliśmy w trakcie zmagań na skałach. Po drodze odwiedziliśmy słynne schronisko SZWAJCARKA, które mieści się w drewnianym zabytkowym budynku w stylu tyrolskim wybudowanym w 1823 roku, co czyni go najstarszym budynkiem użytkowanym jako schronisko turystyczne w Polsce. W tym miejscu mieszkało wielu słynnych alpinistów, którzy w Sokolikach stawiali pierwsze kroki, m.in. Wanda Rutkiewicz.
Wieczorem dotarliśmy do Bukowca i zakwaterowaliśmy się w przytulnym i gościnnym Szkolnym Schronisku Młodzieżowym „Skalnik”.

ANOMALIA GRAWITACJI, Karkonosze DZIEŃ 2, 28 kwietnia 2019

Tego dnia odwiedziliśmy pocysterskie opactwo w Krzeszowie uznawane za Europejską Perłę Baroku. Najważniejszy obiekt tego kompleksu to bazylika mniejsza pw. Wniebowzięcia, NMP, główne sanktuarium maryjne diecezji legnickiej, siedziba dekanatu. Zbudowana w latach 1728-1735 słynie z otoczonego kultem obrazu „Madonny z Dzieciątkiem” z I połowy XIII wieku – jest to najstarszy obraz maryjny w Polsce. Cudowna Ikona Matki Bożej Łaskawej przetrwała blisko 200 lat ukryta w trakcie najazdu Husytów pod podłogą zakrystii. Koronowana przez bł. Jana Pawła II 2 czerwca 1997 roku w Legnicy. Następnie udaliśmy się za prezbiterium bazyliki, gdzie we wzniesionej w latach 1735–1747 kaplicy o rokokowym wnętrzu, znajduje się mauzoleum Piastów świdnickich: Bolka I i Bolka II z XIV wiek. Można podziwiać tutaj kunszt wykonania sarkofagów i epitafiów upamiętniających włodarzy tej ziemi. Z bazyliki przeszliśmy do Śląskiej Kaplicy Sykstyńskiej – kościoła pomocniczego pw. św. Józefa gdzie podziwialiśmy freski autorstwa Michała Willmanna. Po zwiedzaniu o godzinie 10.00 wzięliśmy udział w uroczystej niedzielnej mszy świętej w bazylice mniejszej.

Z Krzeszowa pojechaliśmy przez Kowary do Karpacza. Weszliśmy na teren Karkonoskiego Parku Narodowego i Śląską Drogą, czarnym szlakiem wyruszyliśmy na Śnieżkę. Po drodze zdobyliśmy Kopę 1342 m n.p.m. Zatrzymaliśmy się na chwilę w schronisku Śląski Dom, a następnie zdobyliśmy najwyższy szczyt Karkonoszy - Śnieżkę 1603 m n.p.m. Śnieżka zlokalizowana jest na granicy polsko-czeskiej, należy do Korony Europy, Korony Gór Polski, Korony Sudetów i Korony Sudetów Polskich. Widoczność z wierzchołka przy sprzyjających warunkach przekracza 200 km., co udało nam się naocznie sprawdzić. Na szczycie oglądać można stary budynek obserwatorium meteorologicznego oraz kościół św. Wawrzyńca z 1665 roku.
W drodze powrotnej przetestowaliśmy punkt w Karpaczu w którym występują anomalia grawitacji. Nasz kierowca pan Czesław zatrzymał autokar przed małym wzniesieniem, włączył jałowy bieg i wszyscy ze zdumieniem poczuli, że maszyna wraz z nami porusza się pod górę bez najmniejszego oporu. 4% to wartość o jaką według badań grawitacja jest tu mniejsza. Jest to jedno z nielicznych miejsc na świecie. Po powrocie do Bukowca indywidualnie odwiedzaliśmy Wieżę Widokową oraz ruiny zamku Kessel'a położone w niedalekiej odległości od naszego schroniska.


URAN Z POLSKIEJ ZIEMI DA NAM CIEPŁO, ŚWIATŁO I SIŁĘ, Karkonosze DZIEŃ 3, 29.04.2019

Deszczowy dzień Nieprzemakalni rozpoczęli od wizyty w Termach Cieplickich w Jeleniej Górze. To kompleks rekreacyjny z krytymi i zewnętrznymi atrakcjami: baseny, łaźnie termalne i centrum fitness. Potem podziwialiśmy Rynek w Jeleniej Górze i skomplikowany system podcieni, który w deszczową pogodę okazał się zbawienny. Pod arkadami można dookoła obejść i podziwiać Rynek Główny miasta. Z Jeleniej Góry udaliśmy się do Komarna i pomimo niesprzyjającej aury zaliczyliśmy wyjście na Skopiec 724 m. n.p.m. Szczyt w Górach Kaczawskich, należy do Korony Gór Polski, Korony Sudetów oraz Korony Sudetów Polskich.
Z Komarna udaliśmy się do Kowar na zwiedzanie Kopalni Uranu w Sztolni Podgórze. Kopalnia Podgórze w Kowarach to druga co do wielkości kopalnia uranu w Polsce. Usytuowana w niej trasa turystyczna przebiega przez sztolnię 19a, która powstała w latach 50-tych XX wieku. To jeden z najciekawszych i najładniejszych obiektów na terenie Kowar. Eksploatacja złóż trwała tu aż do 1958 roku, natomiast w latach 1974-1989 mieściło się w niej jedyne w Polsce i czwarte na świecie Inhalatorium Radonowe, w którym kuracjusze uzdrowiska w Cieplicach mogli korzystać z podziemnych inhalacji gazem szlachetnym radonem. Podziemna trasa turystyczna liczy ponad 1600 metrów. Zwiedzając podziemia, poznaliśmy pasjonującą historię górnictwa trwającą od XII w. po tajną działalność Zakładów Przemysłowych R-1. Nasza przewodnik przybliżyła nam specyfikę pracy górników, techniki eksploatacji podziemnych złóż uranu oraz historię zbrojenia się ZSRR w trakcie zimnej wojny. Podziemia to miejsce, w którym historia, nauka oraz ciekawostki z dawnych lat pozwalają przeniknąć do skrzętnie skrywanej historii PRL-u. W Kopalni Podgórze odkrywanie tajemnic trwa do dziś, to najgłębsze nurkowisko w Polsce. Dotychczas udało się zanurkować do głębokości 157 metrów w szybie górniczym, który ma 244 metry.


WYSOKA KOPA, Karkonosze DZIEŃ 4, 30 kwietnia 2019

Rano Nieprzemakalni dojechali do Szklarskiej Poręby. Czerwonym szlakiem wyruszyliśmy na Wysoką Kopę 1126 m n.p.m. szczyt w Górach Izerskich. Po drodze minęliśmy wielki Kamieniołom, kopalnię kwarcu STANISŁAW. To najwyżej położony kamieniołom w Polsce znajduje się na wysokości 1050 m n.p.m. zwany „Kopalnią w chmurach”. Od wieków miejsce to było znane z występowania pięknych kryształów kwarcu, głównie mlecznych i różowych. Szczyt Wysoka Kopa należy do Korony Gór Polski i Korony Sudetów. Z Wysokiej Kopy przeszliśmy na Wysoki Kamień 1058 m n.p.m. położony tuż nad Szklarską Porębą. Ze szczytu rozciąga się panorama na Karkonosze, Góry Izerskie, Góry Kaczawskie oraz Rudawy Janowickie. Ciekawostką jest, że obecnie właścicielem szczytu Wysoki Kamień jest osoba prywatna, Paweł Gołba. Jest to przypadek precedensowy, żeby właścicielem szczytu została osoba prywatna. W tej chwili pan Gołba kończy budowę nowego schroniska na Wysokim Kamieniu. Po całodziennej wędrówce odwiedziliśmy jeszcze Wodospad Szklarki. Najbardziej znany wodospad Karkonoszy ma wysokość 13 i pół metra. Drugi co do wielkości po wodospadzie Kamieńczyka w Karkonoszach. Usytuowany jest na wysokości 520 m n.p.m. Jego wody spadają szeroką kaskadą, charakterystycznie zwężającą się ku dołowi i skręcającą spiralnie tworząc zagłębienie w formie cylindra o zaokrąglonym dnie.

text & fot. Bart Dyrcz

Memoriał Sportowy im. Tadeusza Zdunia

Wnuczka Tadeusza Zdunia Agnieszka Wagner zaprojektowała oficjalną grafikę MEMORIAŁU SPORTOWEGO im. Tadeusza Zdunia – składamy jej Wielkie Podziękowania! W Integracyjnym Turnieju Sportowym swój udział potwierdziły już kluby i drużyny 1. Beskid Tokarnia 2. MLKS "Cyrhla" Krzczonów 3. KS Radwan Skomielna Czarna 4. Ochotnicza Straż Pożarna Tokarnia 5. Oldboje Beskid, 6. Przyjaciele (kibice, artyści, politycy, księża Parafia MB Śnieżnej w Tokarni). Zapraszamy 16 czerwca na stadion GKS Beskid :)

Przedstawiamy sylwetkę naszego patrona:
Tadeusz Zduń ur. 19.11.1943 w Pcimiu, zm. 1.04.2017 w Krakowie. Nauczyciel, trener, społecznik. Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Jordanowie, a następnie studium nauczycielskie na kierunku geografii w Krakowie. W latach 1964-1973 był kierownikiem Szkoły Podstawowej w Krzczonowie. W 1964 roku wspólnie z Józefem Wróblem i Józefem Kaletą założyli Młodzieżowy Ludowy Klub Sportowy „Cyrhla”, który zawdzięcza mu swoją nazwę. Od 1973 roku był nauczycielem geografii w Szkole Podstawowej w Tokarni. Jego pasją był sport i praca na rzecz Gminnego Klubu Sportowego „Beskid” Tokarnia. Na emeryturze pracował jako opiekun i animator Orlika. Był również wielkim pasjonatem wędkarstwa.
Organizator Memoriału Gminny Ośrodek Kultury i Sportu w Tokarni.

Poznawanie świata poprzez stopy

Poprzez zmysły poznajemy świat, nawiązujemy z nim kontakt. Dotyk ziemi, chodzenie to wyjątkowa forma angażująca zmysły i rozwijająca wyobraźnię, ciekawość, dająca radość i pomagająca tworzyć w umyśle rzeczywisty obraz świata. Piesze pielgrzymowanie „na Kalwarię” to wieloletnia tradycja.
Dawniej do pielgrzymek przygotowywano się w ten sposób, że już na długo przed terminem rozpytywano w wiosce kto z danej rodziny wybiera się do Kalwarii. Pieczono placki drożdżowe i kołacze, mieszano ser z masłem tzw. bryndzę ubijaną w słoikach. Gotowano jaja na twardo, do butelek przygotowywano herbatę lub kawę z mlekiem. Tak przygotowany prowiant pakowano do tekturowych walizek lub toreb. Pielgrzymiki miały charakter religijny, odmawiano różaniec, śpiewano pieśni, modlono się w różnych intencjach. Do Kalwarii przynoszono swoje sprawy, smutki i boleści, ale również radości. Każdy pielgrzym miał swoje intencje. Proszono o wstawiennictwo, błagano i dziękowano. Pieniądze, które zabierali pielgrzymi przeznaczane były na zapłatę za nocleg i do złożenia ofiary na mszę świętą. Kupowano drobne pamiątki religijne, cukierki i inne słodycze na kramach przed klasztorem. Nabywano też obrazy z wizerunkami Matki Boskiej Kalwaryjskiej, Jezusa, lub z widokiem Dróżek. Bywało, że gospodarze z Tokarni przyjeżdżali niekiedy wozami zaprzężonymi w dwa konie na procesję Wniebowzięcia do Kalwarii i zabierali w powrotną drogę swoich znajomych.
W latach 1609-1617 Mikołaj Zebrzydowski wybudował wg planów Pawła Baudartha kaplice Drogi Krzyżowej do odprawiania specjalnego nabożeństwa: Ratusz Piłata, Grób Pana Jezusa, Ogrójec, Pojmanie, Dom Annasza, Dom Kajfasza, Pałac Heroda, Grób Matki Bożej, Włożenie Krzyża, Wieczernik, Wniebowstąpienie, Drugi Upadek Pana Jezusa, i pustelnia Pięciu Braci Polaków z kaplicą św. Marii Magdaleny. Po śmierci Mikołaja Zebrzydowskiego w 1620 roku opiekunem i budowniczym Kalwarii był jego syn, Jan Zebrzydowski, który wybudował pięć dalszych kaplic pasyjnych (Brama Wschodnia, Kaplica na Cedronie, Pierwszy Upadek Pana Jezusa, Cyrenejczyk i Weronika), osiem kaplic maryjnych do odprawienia tzw. dróżek Pogrzebu i Triumfu Matki Bożej oraz rozbudował wzniesione jeszcze przez Mikołaja Zebrzydowskiego kaplice Ukrzyżowania i Grobu Matki Bożej. Jan Zebrzydowski wybudował też tzw. „gradusy” obok ratusza Piłata i kaplicę znalezienia Krzyża z pustelnią św. Heleny.
Nabożeństwo dróżkowe wzorowane na obchodach jerozolimskich, rozwinęło się już w ciągu pierwszych lat istnienia Kalwarii i stanowi do dziś główną formę pobożności pasyjnej w Kalwarii Zebrzydowskiej. Istnieje specjalny rytuał tego nabożeństwa, składający się z odpowiednich rozmyślań, modlitw i pieśni odmawianych (śpiewanych) kolejno przy 28 stacjach Męki Pańskiej. Początkowo było ono odprawiane w święta Znalezienia (3 V) i Podwyższenia Krzyża św. (14 IX), w piątki Wielkiego Postu, zwłaszcza w Wielki Piątek. Później, i tak jest do dzisiaj, przyjął się zwyczaj odprawiania tego nabożeństwa przez poszczególne grupy pątników, bądź indywidualne osoby, w czasie odpustów kalwaryjskich, zwłaszcza Wielkiego Tygodnia i Wniebowzięcia, oraz poza odpustami, podczas pielgrzymki do Kalwarii. Specyfiką kalwaryjską jest praktykowanie nabożeństwa „dróżek Pana Jezusa”, również „dróżek Matki Bożej” i za zmarłych, przez samych ludzi świeckich lub pod kierunkiem świeckiego przewodnika.
Przewodnicy kalwaryjscy, kierownicy asyst i orkiestr to wyjątkowa grupa pielgrzymów, którzy przewodniczą wszystkim pielgrzymom przybywającym do Kalwarii. Przewodnictwo kalwaryjskie było tradycją rodzinną dziedziczoną najczęściej ojciec po dziadku, a syn po ojcu. Do Kalwarii przybywano nie tylko na duże uroczystości, ale również po to by w ciszy pomodlić się, odprawić dróżki indywidualnie lub z rodziną, by nabrać duchowej energii. Odprawianie dróżek to dawka przeżyć religijnych i estetycznych. Niewątpliwie największym pielgrzymem i przewodnikiem kalwaryjskim był Karol Wojtyła, późniejszy papież Jan Paweł II. Tradycje kalwaryjskie istniały w gminie Tokarnia od najdawniejszych czasów. Z tego terenu warto wymienić przewodników: z Tokarni-Więcierzy Szczepan Pecek, Jan Kluska, Franciszek Kluska, Jan Kluska junior, Stanisław Funek; ze Skomielnej Czarnej i Bogdanówki Józef Wrona, Antoni Kosek, Tadeusz Halek; z Krzczonowa Albina Proszek, Kasper Proszek, Władysław Bonior, Wojciech Pasiowiec, Szymon Pachura, Józef Kozak, Stanisław Kozak, Jan Piaściak, Jan Śliz.
W Wielki Czwartek 18 kwietnia 2019 roku ponad 40 osobowa grupa turystyczno-krajoznawcza „Nieprzemakali” odbyła pieszą pielgrzymkę do Kalwarii Zebrzydowskiej. O godz. 8.00 rano wyruszyliśmy spod kaplicy Trzeciego Upadku w Bogdanówce pod Koskową Górą idąc starym szlakiem, którym od wieków pielgrzymowali mieszkańcy gminy Tokarnia. Wędrując leśnymi drogami, wąwozami i wąskimi ścieżkami biegnącymi między polami przeszliśmy przez Bieńkówkę, Palczę, Skawinki, Lanckoronę i Brody. Do kalwaryjskiego sanktuarium dotarliśmy po godz. 13. Wzięliśmy udział w uroczystościach na dróżkach pana Jezusa i w wieczornej mszy świętej. W ciągu całego dnia przemierzyliśmy trasę o długości 25 kilometrów. Był to wspaniały, pełen wrażeń, niezapomniany dzień, który umocnił nas fizycznie i duchowo.

B. Dyrcz

Droga Krzyżowa wyrzeźbiona przez dzieci

Unikatowa Droga Krzyżowa – prace wykonane na zajęciach plastycznych w filii GOKiS w Skomielnej Czarnej Gminny Ośrodek Kultury i Sportu w Tokarni. Płaskorzeźby wykonane przez młodzież w drewnie lipowym, powstały w wyniku sukcesywnego wybierania materiału dłutem rzeźbiarskim. Prace szukają nabywcy :) a dzieci chcą pojechać na ciekawą wycieczkę :) 14x100= w całości:)

Niedziela Palmowa 2019

14 kwietnia 2019 roku przechodzi do historii jako dzień, w którym zgromadziliśmy się we wspólnocie odnajdując w sobie nawzajem piękno, życzliwość, wdzięczność oraz dumę z miejsca, w którym mieszkamy.
Pełną kolorów krainę Kliszczaków rozświetliło słońce. Wspaniała Niedziela Palmowa pod Cudaczą Górą zgromadziła licznie mieszkańców i gości z różnych stron naszego kraju, którzy uczestniczyli w tradycyjnej procesji z figurą „Jezusa na osiołku” wokół świątyni. Palmy poświęcił ks. kardynał Stanisław Dziwisz, który następnie koncelebrował uroczystą sumę. Mszę św. uświetniły Chór Parafialny Mio Dio oraz Orkiestra Dęta OSP Tokarnia pod batutą kapelmistrza Janusza Jędrochy Janusz Jędrocha.
Konkurs na Największą i Najpiękniejszą Palmę Wielkanocną koordynowany przez ks. Pawła Styczyńskiego oraz Magdalenę Winter Magdalena Winter-Pasieczna odbył się po uroczystej sumie. Jury w składzie Barbara Dziwisz oraz nasi regionaliści Stanisław Funek, Stanisław Winter i Małgorzata Pęcek Małgorzata Pęcek przyznało nagrody i wyróżnienia:
I miejsce: Rodzina Jamrozików - wys. 16,5 metra
II miejsce ex aequo: Rodzina Osielczaków, Rodzina Jędrochów
Wyróżnienia: Rodzina Janickich, Rodzina Pęcków, Rodzina Oczkowskich.
Nagrody ufundowali i wręczali: proboszcz parafii MB Śnieżnej ks. Robert Pietrzyk, wójt gminy Marek Kluska, sołtys Zofia Janicka, dyrektor GOKiS Bartłomiej Dyrcz, radny powiatu Edward Zadora Powiat Myślenicki, starosta Józef Tomal.
Koloryt tego dnia dopełniali Mali i Duzi Kliszczacy Kliszczacy - zespół regionalny w strojach regionalnych i z tradycyjnie zdobionymi bagnieciami. W lesie kolorów i palm można było zobaczyć m.in. pracującego znanego fotografa Adama Bujaka.
W parku dworskim pyszną grochówką częstował Stanisław Filipek Catering StaF Stanisław Filipek.
Po uroczystościach goście zaproszeni przez proboszcza ks. Roberta Pietrzyka udali się do Dworu Targowskich, gdzie odwiedzili Galerię Dworek i spotkali się z autorem prac Zdzisławem Słoniną.
Wyrażamy wdzięczność gospodarzowi uroczystości proboszczowi Parafia MB Śnieżnej w Tokarni ks. Robertowi Pietrzykowi za trud przygotowań i włożone serce – Bóg Zapłać!Dziękujemy państwu Ryszardzie, Kazimierzowi i Karolinie Gaździckim, którzy wolontaryjnie pełnili dyżur i oprowadzali gości po galerii i dworze.

Dwór Targowskich - wystawa malarstwa na szkle i rzeźby Zdzisława Słoniny, 15.04.2019

"Twierdzą nam będzie każdy próg". Dwory Polskie od zawsze były twierdzą Polskości i kultury. Od otwarcia wystawy Zdzisława Słoniny w Galerii Dworek minęło niewiele czasu a już zdążyło przewinąć się blisko 300-tu odwiedzających. Bardzo cieszymy się, że po raz kolejny udało się zorganizować wystawę twórcy związanego z naszą gminą w okresie Niedzieli Palmowej i Świąt Wielkiej Nocy. Klimat zabytkowych drzew zdobiących alejkę do dworu, oryginalne modrzewiowe stropy tworzą niepowtarzalny klimat. Podobnie jak przed wiekami w dworze spotykają się mieszkańcy, goście i duchowieństwo. Klimat miejsca, galerię i organizowane w niej wydarzenia i wystawy doceniają mieszkańcy gminy jak i odwiedzający nas goście. 

Fundusz sołecki, 14.04.2019

Już widać pierwsze efekty środków funduszu sołeckiego wsi Tokarnia, który przeznaczyliśmy na zakup nowego wyposażenia gminnej Sali Widowiskowej :) Piękna profesjonalna krata estradowa wykonana i zamontowana przez firmę PSinox Piotr Hanusiak – dziękujemy za darmowy montaż i wykonanie! Zamontowano również szklane drzwi w pasażu łączącym pomieszczenia przez firmę Budowlaną Karola Dyrcza, natomiast firma Remontowo-Budowlaną Andrzeja Pasieki z Tokarni wyremontowała salę wykładową. Trwają prace modernizacyjne na scenie przez firmę Jędrocha Usługi Stolarskie. W trakcie realizacji jest doposażenie sali w nowe stoły i krzesła, a sceny w światło i dźwięk.W imprezach i wydarzeniach, które organizujemy w Sali Widowiskowej uczestniczą i korzystają z niej wszyscy mieszkańcy gminy Tokarnia tym bardziej dziękujemy poprzedniej radzie wsi i sołtys Zofii Janickiej za przydzielone nam środki. Do zobaczenia na wydarzeniach!

Ekspozycja regionalna

Przed budynkiem Ochotniczej Straży Pożarnej w Tokarnia można zobaczyć ekspozycję zawierająca piękna makietę młynu wodnego wykonanego przez ks. Franciszka Dragosza, replikę Jezusa na osiołku autorstwa Józefa Wrony oraz rzeźby Stanisława Wintera i Franciszka Jedrochy. Dziękujemy naszym wspaniałym twórcom za to że dzielą się z nami swoim talentem!

Grupa Teatralna Soli Deo zagrała dzisiaj dla mieszkańców gminy spektakl "Misterium" na scenie Gminnego Ośrodka Kultury i Sportu w Tokarni (13.04), scenariusz: Marcin Kobierski, reżyseria: Beata Kiełbowicz, wystąpili: Dominika Bednarz, Maksymilian Pęcek, Karolina Lorek, Mateusz Makusek, Joanna Słonina, Maciej Funek, Zuzanna Korabik, Martyna Pasieka, Jakub Brzezicki, Grzegorz Filipek, Sebastian Hołda, Kinga Hanusiak, Kasia Słonina, Damian Maciejowski, Laura Milewska, @Patrycja Migas, Julia Majerek - Dziękujemy Grupie Teatralnej za piękny spektakl, a mieszkańcom za liczny udział.